Yıllık İzin Adı Altında Kıbrıs Ve İstanbul Turu

Ve işte iki yılın ardından çıktığım yıllık izinim:)
Gittim geldim ve işte buradayım.Bir hafta ne de çabuk geçti zaman ne de çabuk geçermiş.Sıcak yaz günlerinden bir haftayı çalmam ne de kısa sürdü :) Hem dinlendim hem gezdim olabildiğince güneşin keyfini çıkarttım bazen sıcaktan dert bile yandım.
……
Sayın Rauf Denktaş ile fotoğrafımı paylaşmıştım en çok heyecan duyduğum tatil anımdır kendisi :)
Ve bir haftanın ardından cumartesi günü sabahın kör saatinde sisler içerisindeki İstanbul’a indi uçağım.O kör saate rağmen ninem dedem kalkmış geldiler beni almaya.Tanıyamıyacam diyordum öz dayımın oğlunu tanıyamamıştım Kıbrısta indim uçaktan yan yana dururken tanıyamadık birbirimizi dramatik bir anıydı.Düşündüğüm gibi olmadı daha araba yaklaşırken tanıdım gülümsemeye başladım :)
Gezi notlarıma başlamadan önce sevgili dedeme çok çok teşekkür ederim İstanbul gibi bir şehirde(trafik açısından) o kadar saat araç kullanıp beni gezdirdiği için çok çok teşekkür ederim.
Sahil boyu yalılar tarihi evler boğazda kahvaltı tüm gün deniz görmek çok çok keyifliydi :)
En çok Garipçe’yi sevdim heyecan duydum dedemeydi bu cümlecik :) Ninemin tüm karşı çıkışına rağmen ben sevdim :) İstanbul artık zihnimde sıkış tepiş toplu ulaşım,stresli trafik demek değil istenirse bulunabilecek huzur barındıran bir köşesi mevcut:)Zihnimde istanbulu yeniden şekillendirdi sevgili dedecim.(Ninem dedem  diyorum diye zannetmeyin yaşlı insanlar alakası yok benimki alışkanlık )

Diğer fotoğraflar bu set in içerisinde buyurun
Şimdi söyleyeceğim şey için ninem bana umarım kızmaz şöyle ki ninecim ben senin hatırın için çiğ tavuk bile yerim :)Sırf zahmet edersin ya da kendini üzgün hissedersin diye bir şey demedim zaten yoracakmışsın kendini iyi ki fırsatın olmamış yormaya.Ömrümde ilk kez iki dilim pizza yedim daha doğrusu bütün dilim pizza dilimini bitirdim beni tanıyanlar bu cümleyi anlar ve seni ne çok düşündüğümü sevdiğimi önemsediğimi fark etsinler diye yazıyorum ninecim :) Kızmak yok tamam zor oldu ama yedim sonuçta :)

 Bloğumda ilk kez kendi fotoğrafımı yayınladım yani suratıma bir çizgi film gülümsemesi yapıştırılmamış halini ilk kez yayınladım ki Saın Rauf Denktaş a çok büyük saygsızlık olurdu düşünebiliyor musunuz koskoca cumhurbaşkanı yanında koca gülen mavi bir surat ben düşünemedim ve ylece koydum bu da ikinci ve çooook uzun bir süre daha öyle kalıcak gibi görünen istisna fotoğrafım zaten sevgili nicim yayınladığından artık iş işten geçti :)Ki ben de yayınlayacaktım o yüzden ben onun yayınladığı fotoğrafı değil de hayatımın ilk boğaz kahvaltısı esnasında çekilen fotoğrafımızı yayınlayacağm (belki oğaz kahvaltısı başka mekan başka yer için kullanılıyordur çok umrumda değil benim o çok özel e güzel olarak kalıcak tekrar teşekkürler ninecim ve tabii ki dedecim :) )

 Not:ninecim kendi beyazlarından bahsediyor allah aşkına bana nakın yarışta aramızda çok fark yok ne desiniz :)

Akşam feribota yetiştirdiler ninemle oğlusu bir saatte kıbrıstan istanbula gelebildim ama bir buçuk saatte istanbuldan bursaya gelemedi feribot ilginç anılarımdan, yarım saat iskeleyi tutturmaya çalıştı kaptan sis o kadar fazlaydı ben en son ümidi kestim geri gitcek diye düşünmeye başlamıştım .
Eve girdiğimde içimi bir huzur kapladı gerçekten de insanın evi gibisi yokmuş.Valizleri bir kenara bıraktım pisişimi aldım kucağıma ve huzurlu bir uykuya daldım…Ne de olsa evimdeydim ve insanın evi gibisi yoktu :)

Biraz beklettim aslında projem ara vermese yine yazamayacaktım bu yazıyı evde kitaba sardım dayımın gelini al yolda okursun diye iki kitap verdi,alışkanlığım yolda kitap okumam çok iyi :) seri kitaplar uçak ve feribotta ilki bitti merak içimde kaldı ikinci kitaba başladım ama işten güçten çok okuyamıyorum.

 Not:Tabelasız gezi fotoğrafı olmaz deyip bunu da ekliyorum bizim yazımızı yaşıyor şimdi benim ikinci vatanım :)Bana bakar mısınız nasıl da göçebe olduğumu belli ediyorum kaplumbağa gibi evimi omzumda taşıyorum farklı olarak hep bu fotoğrafmakinesinin suçu ve sevili dayım 3-5 tatil fotoğrafımın fotoğrafçısı alınmasın ama en beğendiğim fotoğraf bu oldu :)




Not:Bu yazıyı yazalı bir hafta oluyor bugün yani yukardyazmışım ya biraz beklettim diye işte o biraz artık çok beklettim oldu ninecim özür dilerim sadece bana yeterli gelmiyor yazdıklarıdaha fazlasını yazacağım sanıyorum içimde çok çok daha fazlası var belki diğer bloğuma yazarım ya da öyle bir yere işte:)
Seni eviyorum ninecim iyi ki varsın :)

Ve ne bu kadar bekletmenin en güzel sonucu olarak Mutlu Bayramlar Herkese :)